Helmondse olympiër Joris Otten boekt drie overwinningen op NK, maar mist nog altijd vaste trainer

HELMOND – Kanoslalomvaarder Joris Otten heeft zondag 11 oktober een bijzonder succesvol Nederlands kampioenschap afgewerkt in Sint-Oedenrode. De geboren Helmonder won zowel de C1-slalom als de finale van de kajakcross en was bovendien met zijn ploeg de snelste in de teamwedstrijd. In de K1-slalom eindigde hij als tweede. De prestaties onderstrepen zijn sportieve kwaliteiten, maar nemen de onzekerheid over zijn toekomst niet weg. Ondanks zijn olympische ervaring ontbreekt nog altijd het geld voor een vaste trainer.

Het Nederlands kampioenschap vond plaats bij de Hooidonkse Kano Club in Sint-Oedenrode. De wedstrijd zou oorspronkelijk worden gehouden in het Belgische Sauheid, nabij Luik, maar moest vanwege een te lage waterstand worden verplaatst naar Brabant.

Voor Otten betekende de wedstrijd een zeldzaam optreden dicht bij zijn geboorteplaats. De olympiër woont tegenwoordig in Vught, maar brengt het grootste gedeelte van het jaar door op buitenlandse wildwaterbanen. Daar bereidt hij zich voor op internationale wedstrijden en zijn volgende grote doel: de Olympische Spelen van 2028 in Los Angeles.

Vooral in de C1-slalom maakte Otten indruk. In deze discipline, waarin de sporter knielend met een enkelbladige peddel door een parcours met poortjes manoeuvreert, was hij in beide manches de snelste.

Tijdens zijn eerste wedstrijdronde legde hij het parcours af in 90,26 seconden. Door een geraakte poort kwamen daar twee strafseconden bij, waardoor zijn eindtijd uitkwam op 92,26 seconden.

Ook in de tweede manche eindigde hij bovenaan. Zijn tijd bedroeg toen 96,84 seconden, opnieuw inclusief twee strafseconden.

Zijn eerste manche was uiteindelijk voldoende voor de overwinning in het C1-onderdeel. De eerstvolgende deelnemer in de gecombineerde resultaten, Jannemien Panzlaff, noteerde als beste tijd 107,40 seconden.

De C1 heeft voor Otten bijzondere betekenis. Het is de discipline waarin hij twee jaar geleden Nederland vertegenwoordigde op de Olympische Spelen in Parijs.

Later op de dag kwam Otten opnieuw sterk voor de dag. In de kajakcross, waarbij deelnemers een parcours met verschillende poorten moeten afleggen, won hij alle drie zijn eliminatiewedstrijden.

Zijn optreden begon overigens minder voorspoedig. Tijdens de individuele tijdrit noteerde hij een vaartijd van 52,49 seconden, maar een fout leverde hem een zware straf op. Daardoor eindigde hij in deze afzonderlijke wedstrijdronde als elfde.

In de eliminatiefase herstelde hij zich overtuigend. Eerst won hij zijn heat met een tijd van 57,03 seconden. Vervolgens was hij in de halve finale opnieuw de snelste met 56,08 seconden.

Ook de finale schreef hij op zijn naam. Otten bereikte de finish in 57,69 seconden, ruim voor Daan Smeets van NKSV De Batavier, die 65,61 seconden nodig had.

Barrie Teunissen eindigde als derde in 70,31 seconden. Martijn van der Wel completeerde het deelnemersveld van de finale met een tijd van 82,32 seconden.

De geboren Helmonder beperkte zijn successen niet tot de individuele onderdelen.

Samen met Koen de Mare en Loïc Lambermont vormde hij de seniorenploeg van VKC in de 3xK1-slalom. Het drietal noteerde een eindtijd van 113,36 seconden, inclusief vier strafseconden.

Daarmee was de ploeg aanzienlijk sneller dan de andere deelnemende teams. VKC Masters I eindigde op 142,52 seconden, terwijl het seniorenteam van NKSV De Batavier 154,47 seconden liet noteren.

Ook in de individuele K1-slalom stond Otten op het podium. In zijn eerste manche kwam hij tot 93,79 seconden. Tijdens de tweede ronde noteerde hij vrijwel dezelfde tijd: 93,80 seconden.

Loïc Lambermont bleef hem in deze discipline voor met 88,84 seconden.

Voor Otten begon zijn sportieve avontuur op twaalfjarige leeftijd. Wat destijds een kennismaking met de kanosport was, groeide uit tot een bestaan waarin vrijwel alles draait om trainingen en internationale wedstrijden.

De belangrijkste mijlpaal volgde in 2024, toen hij zich na een langdurig kwalificatietraject plaatste voor de Olympische Spelen in Parijs.

Daar werd hij de eerste Nederlandse man die deelnam aan de olympische C1-slalom. Otten eindigde als zeventiende, slechts één positie verwijderd van de halve finales. Ook kwam hij uit in de kajakcross, waarin hij als 35ste eindigde.

Zijn olympische debuut was bijzonder, omdat hij de kwalificatie wist te bereiken ondanks beperkte financiële ondersteuning.

Na de Spelen hoopte de kanovaarder dat zijn prestaties zouden leiden tot meer structurele steun voor zijn sportieve ontwikkeling. Die verbetering bleef echter achter bij zijn verwachtingen.

De financiële situatie vormt nog altijd een van de grootste problemen in de voorbereiding op internationale wedstrijden.

Otten beschikt niet over een vaste trainer die hem dagelijks kan begeleiden. Daardoor moet hij veel beslissingen over trainingsopbouw, wedstrijdvoorbereiding en technische verbeteringen zelfstandig nemen.

Zijn zus Maartje speelt daarbij een belangrijke rol. Zij helpt bij het samenstellen van trainingsprogramma's en ondersteunt hem waar mogelijk tijdens wedstrijden.

Voor een sport als kanoslalom is begeleiding bijzonder belangrijk. Het benutten van de stroming, de juiste vaarrichting en het nauwkeurig passeren van de poortjes kunnen grote verschillen maken. Een trainer kan vanaf de kant technische fouten herkennen die voor de sporter zelf moeilijk zichtbaar zijn.

Juist op internationaal niveau, waar kleine tijdsverschillen het resultaat bepalen, kan dergelijke ondersteuning doorslaggevend zijn.

De afgelopen twee seizoenen verliepen voor Otten sportief niet zoals hij had gehoopt. De beperkte mogelijkheden om zijn training verder te professionaliseren, maakten het moeilijk om de volgende stap richting de wereldtop te zetten.

De onzekerheid was zelfs aanleiding om na te denken over het beëindigen van zijn topsportloopbaan.

Een belangrijk deel van zijn sportieve activiteiten wordt mogelijk gemaakt door sponsoren.

Het Helmondse CANPACK behoort tot zijn belangrijkste partners en heeft zich voor langere tijd aan zijn olympische ambities verbonden. Ook Makelaar de Vree uit Helmond ondersteunt zijn sportieve loopbaan.

Daarnaast maakt Otten deel uit van het Groene Appeltjes-programma van Reggeborgh Foundation. Binnen dit initiatief krijgen talentvolle sporters ondersteuning bij hun ontwikkeling en het realiseren van hun internationale ambities.

Die hulp biedt hem de mogelijkheid om zijn wedstrijdprogramma voort te zetten. Toch blijft het vinden van voldoende middelen voor structurele professionele begeleiding een uitdaging.

Dat heeft ook te maken met de aard van zijn sport. Nederland beschikt niet over dezelfde trainingsmogelijkheden als landen met gespecialiseerde wildwaterbanen. Daardoor is Otten aangewezen op buitenlandse locaties en moet hij voortdurend rekening houden met reis- en verblijfskosten.

De afgelopen vijf jaar woonde Otten in Frankrijk om dichter bij geschikte trainingsfaciliteiten te zijn. Inmiddels heeft hij zich in Vught gevestigd, waardoor hij weer dichter bij zijn Brabantse omgeving woont.

Zijn dagelijkse leven blijft echter grotendeels bepaald door de kanosport. Ongeveer tien maanden per jaar verblijft hij in het buitenland, waar hij trainingen afwerkt en deelneemt aan internationale wedstrijden.

Dat bestaan brengt hem naar bijzondere locaties in Europa, maar vraagt ook om offers. Lange periodes van huis, financiële onzekerheid en het ontbreken van een uitgebreide begeleidingsstaf maken het leven als topsporter niet eenvoudig.

De prestaties tijdens het Nederlands kampioenschap laten zien dat Otten nog altijd uitstekend op nationaal niveau kan meekomen. Vooral zijn overwinning in de C1, de discipline waarin hij ook internationaal actief is, vormt een positief resultaat.

Toch ligt de lat richting Los Angeles aanzienlijk hoger. Op internationale kampioenschappen moet hij het opnemen tegen sporters die veelal kunnen terugvallen op professionele trainingsprogramma's, trainers en uitgebreide ondersteuning.

Voor Otten staat vast dat hij zijn olympische ambities voorlopig niet opgeeft. Hij wil de komende twee jaar blijven investeren in zijn ontwikkeling en proberen opnieuw een startbewijs voor de Olympische Spelen te bemachtigen.

De overwinningen in Sint-Oedenrode geven zijn sportieve plannen een positieve impuls. Maar de grootste uitdaging ligt voorlopig niet alleen op het water.

Om in 2028 opnieuw op het olympische podium te verschijnen, zal de geboren Helmonder ook buiten de wedstrijden voldoende steun moeten vinden om zijn topsportcarrière voort te zetten.