Helmondse techniek achter de bloemen: Walter Gelten drukte jarenlang stempel op corso Valkenswaard

HELMOND/VALKENSWAARD – Op het eerste gezicht heeft Helmond weinig te maken met de enorme dahliacreaties die zondag door Valkenswaard trokken. Toch loopt er al tientallen jaren een opmerkelijke verbinding tussen de Helmondse maakindustrie en een van de bekendste corsobuurtschappen. Walter Gelten, professioneel verbonden aan AFA Dispensing in Helmond, stond jarenlang aan het roer van Oud Dommelen en hield zich binnen het bloemencorso juist bezig met datgene wat onder al die bloemen verborgen blijft: constructie, techniek en veiligheid.

Oud Dommelen eindigde zondag als derde tijdens het Bloemencorso Valkenswaard 2026. De wagen Hoogvliegers kreeg 1251 punten en moest alleen Kerkakkers en Hazestraat voor zich dulden.

De naam Walter Gelten staat niet bij de ontwerpers van die wagen. Toch blijkt uit de geschiedenis van het buurtschap dat hij een belangrijke rol heeft gespeeld in de ontwikkeling van Oud Dommelen tot de technisch en theatraal ambitieuze bouwgroep die het tegenwoordig is.

Zijn betrokkenheid gaat minstens terug tot de jaren tachtig. In 1987 was Gelten penningmeester van Oud Dommelen. Dat jaar kreeg het buurtschap meteen met een gebeurtenis te maken die weinig met sierlijke dahlia's te maken had: de bouwtent aan de Narcislaan werd door een windhoos opgetild en vernield.

Gelten bevond zich op dat moment bij de tent. Ondanks de schade kon met een geleende tent toch een corsowagen worden gebouwd. Een jaar later maakte het buurtschap een nieuwe, stevigere constructie.

Het voorval illustreert achteraf bijna symbolisch hoe techniek en bouwen als een rode draad door zijn corsoloopbaan zouden lopen.

Na het corso van 2001 nam Gelten het voorzitterschap van Oud Dommelen over van Luc van Deuren. Hij zou die functie vijftien jaar vervullen. Pas voor het seizoen 2017 werd het stokje overgedragen aan Remy Schellens. Die schreef bij zijn aantreden dat Gelten ondanks zijn vertrek als voorzitter actief bij de vereniging zou blijven.

Juist in die periode veranderden corsowagens sterk. Het ging steeds minder uitsluitend om een met bloemen bedekte constructie en steeds meer om een rijdende theatervoorstelling. Figuranten, beweging, muziek en ingewikkelde techniek werden belangrijker.

Bij Oud Dommelen was die ontwikkeling duidelijk zichtbaar.

In 2003 reed het buurtschap bijvoorbeeld met Let's Dance, waarop ongeveer dertig figuranten meededen. Een jaar later behaalde Pigmania de tweede plaats en een theaterprijs. In 2005 volgde een hoogtepunt met Luctor et Emergo, een bewegende creatie met circa 25 figuranten die uiteindelijk het corso won.

Juist rond die gewaagde ontwerpen duikt Gelten nadrukkelijk op.

Voormalig ontwerper Robert Claassen beschreef later hoe Oud Dommelen in die periode steeds minder vanuit technische beperkingen begon te denken. Het creatieve idee moest leidend zijn; pas daarna werd gezocht naar een constructie waarmee het daadwerkelijk gebouwd kon worden.

Volgens Claassen speelde Gelten daarin een bepalende stimulerende rol.

Een mooi voorbeeld kwam in 2005. Claassen had zijn ontwerp voor dat jaar eigenlijk al gereed toen hij tijdens een bezoek aan Rome op een volledig nieuw idee kwam. Terug in Nederland legde hij dat voor aan Gelten. Het oorspronkelijke plan kon vervolgens van tafel en het nieuwe ontwerp werd gebouwd.

Dat werd Luctor et Emergo. De technisch uitdagende wagen won dat jaar de eerste prijs.

Daarmee was Gelten dus niet degene die de vormen van de wagen tekende, maar wel iemand die binnen de organisatie ruimte creëerde om ontwerpen te bouwen die aanvankelijk technisch lastig leken.

Zijn rol bleef bovendien niet beperkt tot besturen.

In een publicatie van Oud Dommelen uit 2014 wordt Gelten genoemd als bouwcoördinator. Jonge bouwers leerden in de tent lassen en maakten vervolgens zelfstandig onderdelen voor de wagen, waarbij Gelten als coördinator toezicht hield.

Dat detail is belangrijk, want onder een corsowagen gaat een wereld schuil die het publiek op zondag nauwelijks ziet. Onder de dahlia's zitten stalen frames, bewegende constructies, verbindingen, loopplaatsen voor figuranten en technische voorzieningen. Gewicht, stabiliteit en de veiligheid van mensen op de wagen moeten voortdurend worden meegenomen.

Op zijn openbare professionele profiel omschrijft Gelten ook zijn vrijwilligerswerk bij Stichting Bloemencorso Valkenswaard. Hij noemt daar onder meer het bouwen van corsowagens en werkzaamheden in de bouwcommissie op het gebied van constructie van de wagen en veiligheid van de figuranten.

En precies daar ontstaat de interessante Helmondse verbinding.

Gelten is professioneel gekoppeld aan AFA Dispensing in Helmond. Het bedrijf aan de Grasbeemd ontwikkelt en produceert systemen voor het doseren en verstuiven van vloeistoffen. De onderneming houdt zich daarmee bezig met kunststoftechnologie, productontwikkeling en technische productie. AFA is ook in 2026 nog vanuit Helmond actief.

Uit Geltens beroepsprofiel blijkt daarnaast een duidelijk technische achtergrond. Hij volgde onder meer opleidingen op het gebied van spuitgieten, kwaliteitsbeheersing en praktijkbegeleiding.

Het zou te ver gaan om zonder zijn eigen toelichting te stellen dat technieken uit de Helmondse fabriek rechtstreeks in corsowagens terechtkwamen. Daarvoor is geen bewijs gevonden. Wel is duidelijk dat dezelfde man die beroepsmatig in een technische productieomgeving in Helmond werkte, binnen het corso verantwoordelijkheden kreeg rond bouwen, constructie en veiligheid.

Dat maakt de verbinding meer dan alleen een toevallige werkgeversnaam.

Gelten had bovendien nog een andere band met de stad.

Binnen de Helmondse Badmintonbond was hij betrokken bij de jeugdcompetitie. In het jaarverslag van de bond wordt hij genoemd als jeugdcompetitieleider binnen de jeugdcommissie. Zijn eigen profiel vermeldt dat hij hielp bij het opzetten van een competitie voor jeugdverenigingen van de HBB.

Daarmee loopt zijn Helmondse betrokkenheid zowel via de industrie als via het verenigingsleven.

Toen Gelten na vijftien jaar stopte als voorzitter, verdween hij niet uit beeld. Zijn opvolger maakte bij de overdracht juist expliciet duidelijk dat Gelten actief bij Oud Dommelen wilde blijven.

De periode waarin hij voorzitter was, valt bovendien samen met jaren waarin het buurtschap steeds nadrukkelijker experimenteerde met figuratie, beweging, live muziek en technisch uitdagende ontwerpen. Na Luctor et Emergo bleef Oud Dommelen regelmatig hoog eindigen en koos de groep ook later voor constructief ambitieuze creaties.

Het huidige succes kan uiteraard niet aan één persoon worden toegeschreven. Een corsowagen is het resultaat van tientallen, soms honderden vrijwilligers, ontwerpers, lassers, bloemenstekers, figuranten en muzikanten.

Maar in de geschiedenis van Oud Dommelen blijkt Gelten wel degelijk een van de mensen te zijn geweest die gedurende een lange periode voorwaarden schiep waaronder steeds ambitieuzer kon worden gebouwd.

En zo blijkt bij nader inzien dat Helmond ook onder de bloemen van Valkenswaard is terug te vinden. Niet met een eigen corsowagen, maar via technische kennis, verenigingswerk en een man die zowel in de Helmondse maakindustrie als achter de schermen van het bloemencorso jarenlang zijn sporen naliet.